Παντζαροσαλάτα με μήλα και ρέγγα

Μια ιδιαίτερα εύκολη και πρωτότυπη εκδοχή της αγαπημένης μας παντζαροσαλάτας εμπλουτισμένη με ρέγγα, είναι η γερμανικής καταγωγής Heringssalat. Η συγκεκριμένη ρεγγο-παντζαροσαλάτα παραδοσιακά κοσμεί τα πρωτοχρονιάτικα τραπέζια της Γερμανίας, αλλά αποτελεί και ένα πρώτης τάξης ορεκτικό ή σαλάτα για το καθημερινό σας τραπέζι. Για να την φτιάξετε θα χρειαστείτε 3-4 φιλέτα ρέγγας, ½ κιλό παντζάρια βρασμένα, ½ κιλό τουρσιά ανάμικτα, 1 ξινόμηλο κομμένο σε κυβάκια, 3-4 κουταλιές της σούπας μαγιονέζα και μισό γιαούρτι. Προαιρετικά μπορείτε να προσθέσετε και 2 σκελίδες σκόρδο που ταιριάζουν πολύ με τις συγκεκριμένες γεύσεις.

Waldorf salad

Η συγκεκριμένη σαλάτα κατάγεται από την Αμερική και είναι τόσο δροσερή και νόστιμη που μπορεί να απογειώσει ακόμα και το πιο «στεγνό» κρέας. Παραδοσιακά φτιάχνεται με πράσινα μήλα, σέλινο, καρύδια, μπόλικο μαρούλι και μια γενναία δόση μαγιονέζας. Η ιστορία της ξεκινά τη δεκαετία του 1890 στο ξενοδοχείο Waldorf της Νέας Υόρκης, από όπου πήρε και το όνομά της. Πολλοί συνηθίζουν να προσθέτουν στη σαλάτα ψητό κοτόπουλο ή γαλοπούλα και να τη μετατρέπουν σε κυρίως γεύμα.

Σούπα με καρότα και μήλα

Ένας υπέροχος συνδυασμός για να φτιάξετε μια λαχταριστή σούπα, είναι να αναμίξετε καρότο μαζί με μήλο και πατάτα. Ο συνδυασμός αυτός αφήνει μια ήπια γλυκιά γεύση και σου φτιάχνει τη διάθεση. Μπορεί να συνδυαστεί εξαιρετικά επίσης με blue cheese. Για να φτιάξετε τη σούπα σας θα χρειαστείτε 1 κιλό καρότα, 3 ξινόμηλα, 2 κουταλιές της σούπας βούτυρο, 2 λίτρα ζωμό λαχανικών (ή εναλλακτικά 2 κύβους λαχανικών σε 2 λίτρα νερού), λίγο λεμόνι και λίγο τσίλι αν σας αρέσουν οι καυτερές γεύσεις.

Pancakes με μήλο

Όλοι γνωρίζουμε και αγαπάμε πολύ τα αμερικανόφερτα pancakes και πολλές φορές ζηλεύουμε τις ταινίες στις οποίες οι πρωταγωνιστές τα καταβροχθίζουν μανιωδώς στο κρεβάτι για πρωινό μαζί με τόνους σιρόπι maple και καρύδια. Ξέρατε όμως, ότι τα pancakes δεν καταναλώνονται μόνο για πρωινό, αλλά και όλες τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας; Με bacon, ζαμπόν, τυρί και ό,τι άλλο σας αρέσει, μπορεί να συνοδεύσει ιδανικά τα pancakes. Μια εξαιρετική συνταγή επιτάσσει την προσθήκη πολτού από μήλα στη ζύμη και το αποτέλεσμα είναι άκρως γευστικό και αφράτο. Για να φτιάξετε pancakes με μήλο ανακατέψτε 2 αυγά, 1 ½ ποτήρι πλήρες γάλα, 2 κούπες αλεύρι, 1 κοφτό κουταλάκι baking powder, 3 κουταλιές ζάχαρη, τον πολτό από 2 κόκκινα μήλα και λίγο αλάτι.

Χοιρινό με μήλα

Η γλυκόξινη γεύση του μήλου ταιριάζει υπέροχα με το κρέας και κυρίως το χοιρινό. Για αυτό το λόγο, πολύ συχνά στα εστιατόρια συνοδεύουμε το κρέας μας με πουρέ μήλου. Για να φτιάξετε χοιρινό με μήλα, μπορείτε να προτιμήσετε καλύτερα ψαρονέφρι, που είναι πιο στεγνό κρέας χωρίς πολλά λίπη και η γεύση του ταιριάζει αρμονικά με το μήλο. Για 1 κιλό κρέας, θα χρειαστείτε 2 κρεμμύδια σε φέτες κι ένα κουταλάκι ζάχαρη για να τα καραμελώσετε, 3 μήλα και ½ λίτρο χυμό μήλου ή μηλίτη.

Strudel

Το αγαπημένο γλυκό της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης είναι αναμφισβήτητα το strudel. Η βασική του εκδοχή είναι με γέμιση μήλου, αλλά θα το συναντήσετε και με άλλα φρούτα. Κατάγεται από την Ουγγαρία, αλλά τιμάται καθημερινά και σε άλλες χώρες όπως η Αυστρία, η Γερμανία, η Τσεχία, η Πολωνία κ.α. Η λέξη strudel είναι γερμανική και σημαίνει δίνη. Το όνομα προήλθε προφανώς από το σχήμα του γλυκού που είναι τυλιγμένο σαν ρολό. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα τραγανό φύλλο με γέμιση από μήλα και κανέλα, πασπαλισμένο με ζάχαρη άχνη. Για να το φτιάξετε χρειάζεστε 1 φύλλο σφολιάτας, 5 μήλα, 3 κουταλιές βούτυρο, 3 κουταλιές μαύρη ζάχαρη, μπόλικη κανέλα και ζάχαρη άχνη.

Muffins με μήλα

Τα λατρεμένα αυτά μικρά κεικάκια μπορούν να γίνουν με αμέτρητες παραλλαγές. Μια από αυτές είναι η εποχική συνταγή των muffins με μήλο. Μυρίζουν μήλο και κανέλα και είναι ιδανικά υγρά στο εσωτερικό τους. Για να τα φτιάξετε χρειάζεστε 2 φλιτζάνια φαρίνα, 1 φλιτζάνι μαύρη ζάχαρη, 1 κουταλάκι baking powder, ½ κουταλάκι αλάτι, 2 αυγά, μια βανίλια , 2 μήλα τριμμένα και λίγη κανέλα.

Το αβοκάντο σε συνδυασμό με αβγά είναι ένα από τα πιο πλήρη και υγιεινά γεύματα (για να μην ξεχάσω να πω και γευστικό). Εάν έχετε βαρεθεί να τα τρώτε βραστά ή τηγανιτά, αυτά τα ψητά αβοκάντο στον φούρνο με αβγά, θα είναι μία ευχάριστη προσθήκη στο πρωινό σας.

Υλικά:

• 2 ώριμα αβοκάντο
• 4 αβγά
• αλατοπίπερο
• μαϊντανός
• ψιλοκομμένη ντομάτα (προαιρετικά)

Εκτέλεση:

1. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς.
2. Κόβουμε τα αβοκάντο στα δύο και αφαιρούμε το κουκούτσι. Εάν το κουκούτσι δεν είναι πολύ μεγάλο και κατά συνέπεια η τρύπα μικρή, βγάζουμε με το κουτάλι λίγο από το αβοκάντο, ώστε να χωρέσει μέσα το αβγό.
3. Σπάμε ένα ένα τα αβγά και τα τοποθετούμε μέσα στην τρύπα από το αβοκάντο. Αλατοπιπερώνουμε και βάζουμε προσεκτικά τα αβοκάντο μέσα σε ένα ταψί (προσοχή μην χυθεί το αβγό).
4. Ψήνουμε για 15 περίπου λεπτά.

Μόλις το βγάλουμε από τον φούρνο, αν θέλουμε, βάζουμε λίγη ψιλοκομμένη ντομάτα από πάνω, ρίχνουμε μαϊντανό και σερβίρουμε.

Αρνί ή κατσίκι;

Τι θα σουβλίσουμε άραγε; Αρνί ή κατσίκι; Θα μου πείτε είναι θέμα γούστου. Απλά εμείς θα σας πούμε ένα δυο πράγματα σχετικά με τις διαφορές των δύο αυτών κρεάτων. Η πρώτη διαφορά βρίσκεται στην τιμή. Το κατσίκι είναι συνήθως πιο ακριβό από το αρνί. Μια άλλη διαφορά τους είναι στη γεύση. Κατά κάποιους το κατσίκι είναι πιο νόστιμο, ενώ κατά κάποιους άλλους πιο νόστιμο είναι το κρέας του αρνιού (το οποίο κατά κοινή ομολογία έχει μια χαρακτηριστική μυρωδιά). Η τρίτη και τελευταία σημαντική διαφορά των δύο κρεάτων είναι στο λίπος που αυτά περιέχουν. Το αρνί είναι σαφώς πιο λιπαρό και παχυντικό από το κατσίκι. Για να καταλάβετε τη διαφορά τους πρέπει να γνωρίζετε ότι τα 100 γρ. αρνιού έχουν 15 γραμμάρια λίπος και μας επιβαρύνουν με 242 θερμίδες. Αντίστοιχα τα 100 γραμμάρια κατσικιού έχουν 2,3 γραμμάρια λίπος και μας επιβαρύνουν με 110 θερμίδες. Στην επιλογή μας παίζει ρόλο και ο αριθμός των ατόμων που θα φάνε από το σουβλιστό. Σε γενικές γραμμές, τα κατσίκια έχουν λιγότερο κρέας πάνω τους από τα αρνιά (μιλώντας βέβαια για ζώα γάλακτος, δηλαδή έως 8 κιλά). Αν λοιπόν θέλουμε να σουβλίσουμε ένα ζώο γύρω στα οκτώ κιλά καλύτερα να επιλέξουμε αρνί ώστε να έχουμε περισσότερο κρέας (σημειώστε ότι σε αυτά τα κιλά η μυρωδιά του αρνιού δεν είναι έντονη).

Αγοράζοντας το κρέας

Αφού αποφασίσουμε τι τελικά θα σουβλίσουμε το Πάσχα παίρνουμε το δρόμο για το κρεοπωλείο. Το πρώτο που πρέπει να προσέξουμε είναι εάν το κατσίκι που ζητάμε είναι όντως κατσίκι και όχι αρνί. Λέμε για το κατσίκι γιατί έναν «πονηρό» έμπορο τον συμφέρει να μας πουλήσει αντί για κατσίκι αρνί, αφού όπως είπαμε και παραπάνω το κατσίκι είναι πιο ακριβό. Το πρώτο σημάδι αναγνωρίσεως του κατσικιού είναι η ουρά του που είναι στραμμένη προς τα πάνω και στην άκρη της έχει μια φούντα από ίσιες τρίχες. Το δεύτερο σημάδι αναγνώρισης του κατσικιού είναι το κεφάλι του. Τα κατσίκια έχουν επίπεδο κεφάλι ενώ τα αρνιά έχουν στο κεφάλι τους ένα καρούμπαλο που ξεκινά από τα μάτια μέχρι την άκρη της μύτης τους. Βεβαιωθήκαμε το είδος κρέατος που θέλουμε. Αυτό που πρέπει να προσέξουμε τώρα είναι το χρώμα του, που ανεξάρτητα του αν είναι αρνί ή κατσίκι, πρέπει να έχει ζωηρό και ανοιχτό χρώμα ροζ η σάρκα του. Ένα δεύτερο σημείο που πρέπει να εξετάσουμε είναι η μπόλια. Μπόλια ή πάνα, λέγεται το κομμάτι λίπους που είναι τοποθετημένο στην πλάτη του αρνιού. Λέμε τοποθετημένο γιατί στην ουσία η μπόλια είναι αυτή που κρατάει μαζεμένα τα έντερα στην κοιλιά του ζώου όταν αυτό είναι ζωντανό. Κατά τη διάρκεια της σφαγής αφαιρείται και τοποθετείται στην πλάτη του ζώου. Η μπόλια λοιπόν πρέπει να είναι μαλακή και όχι στεγνωμένη. Το τελευταίο αλλά όχι και τόσο αξιόπιστο στις μέρες μας σημείο είναι οι σφραγίδες που φέρει πάνω του το κρέας. Αν σε κάποιο σημείο του ζώου φαίνεται να έχει αφαιρεθεί κομμάτι του δέρματος μάλλον κάτι δεν πάει καλά αφού πιθανόν εκεί να υπήρχε σφραγίδα που δήλωνε την αλλοδαπή προέλευση του ζώου. Επειδή συνήθως αγοράζουμε έξτρα συκωταριές και αντεριές για το κοκορέτσι και την μαγειρίτσα, πρέπει να προσέξουμε τα έντερα να μην μυρίζουν. Πριν κλείσουμε αυτήν την ενότητα ας κάνουμε μια λογική σκέψη. Αγοράζουμε ένα αρνί ή κατσίκι και παίρνουμε ταυτόχρονα και δύο τρεις αντεριές και δύο τρεις συκωταριές. Είναι δυνατόν οι αντεριές και οι συκωταριές που αγοράζουμε να είναι φρέσκιες; Μάλλον όχι. Επειδή το πιθανότερο είναι να αγοράσουμε κατεψυγμένα άντερα και συκωταριές, ανεξάρτητα με το τι μας έχουν πει και τι έχουμε πληρώσει είναι προτιμότερο να αγοράσουμε κατ’ ευθείαν κατεψυγμένες που θα τις πληρώσουμε φτηνότερα αλλά θα ξέρουμε και ότι δεν έχουν αποψυχθεί. Γιατί αν αγοράσουμε αποψυγμένα εντόσθια, τα καταψύξουμε εμείς στο σπίτι μας μέχρι το Πάσχα και τα αποψύξουμε ξανά, το σίγουρο είναι πως δεν θα κάνουμε καλό στην υγεία μας. Η προσοχή μας πρέπει να δοθεί στο να μην πληρώσουμε τον κούκο αηδόνι. Δηλαδή να μην αγοράσουμε κατεψυγμένο για φρέσκο, και να μην αγοράσουμε ξένο για Ελληνικό. Σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζουμε ότι τα κατεψυγμένα ή τα ξένα είναι υποδεέστερα των φρέσκων ή των ντόπιων αντίστοιχα.

Τα παρελκόμενα του ψήστη

Τα χρόνια των παππούδων μας δεν χρειαζόταν και ιδιαίτερη προετοιμασία για το σούβλισμα του οβελία. Για την φωτιά φύλαγαν κληματόβεργες από το κλάδεμα των αμπελιών ενώ το ψήσιμο γινόταν χαμηλά στο έδαφος.

Στις μέρες μας τα πράγματα είναι λίγο πιο πολύπλοκα. Για την φωτιά μας θα χρειαστούμε κάρβουνα. Υπολογίστε γύρω στα δέκα κιλά κάρβουνα για το ψήσιμο ενός αρνιού και ενός ή δύο κοκορετσιών (συγχρόνως). Μία από τις πρώτες δουλειές που κάνουμε είναι να ετοιμάσουμε την ψησταριά ή τον χώρο στο έδαφος που θα ψήσουμε την Κυριακή του Πάσχα. Αν ψήσουμε στο έδαφος θα χρειαστεί να αγοράσουμε τα ειδικά πασαλάκια (διχάλες) πάνω στα οποία γυρνάνε οι σούβλες. Το έδαφος πρέπει να καθαριστεί καλά από τα ξερόχορτα και μερικά χαμηλά σκαμνάκια θα μας βοηθήσουν να ψήσουμε πιο άνετα. Για την άνεσή μας μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και τα ειδικά μοτέρ που γυρνάνε τις σούβλες. Θα πρέπει να προσέξουμε τόσο την κατασκευή τους (να φαίνεται γερό και να μπορεί να γυρίσει την σούβλα με το ψητό μας – συνήθως πάνω στον μηχανισμό αναφέρονται τα κιλά που μπορεί να γυρίσει) όσο και το να έχει τουλάχιστον δύο ταχύτητες περιστροφής. Σε περίπτωση που χρησιμοποιήσουμε μοτέρ θα πρέπει να προνοήσουμε και για την τροφοδοσία του με ρεύμα μέσω μιας μπαλαντέζας. Τέλος πρέπει να αγοράσουμε ή να βγάλουμε από την αποθήκη και να καθαρίσουμε τις σούβλες μας (ενδέχεται να έχει εμφανιστεί σκουριά μετά από ένα χρόνο αχρηστίας, εάν η σούβλα είναι από απλό σίδερο). Επίσης πρέπει να έχουμε αλάτι, πιπέρι, λεμόνια και ένα μακρύ πινέλο για να αλείφουμε τα ψητά μας κατά τη διάρκεια του ψησίματος. Οι μπίρες, το κρασί και η μουσική είναι προαιρετικά αλλά συνήθως απαραίτητα.

Ετοιμάζοντας τον οβελία

Αφού πλύνουμε καλά το σφάγιο εσωτερικά και εξωτερικά (πολύ προσεκτικά να φύγουν όλες οι τρίχες) το αλατοπιπερώνουμε καλά μέσα έξω. Στη συνέχεια το ακουμπάμε σε ένα τραπέζι και περνάμε τη σούβλα από την ουρά και την βγάζουμε από το κεφάλι. Χρειάζονται τουλάχιστον δύο αντρικά μπράτσα και βοηθητικά χέρια για να τρυπήσει το κρανίο του σφαχτού, η σούβλα. Σπρώχνουμε τη σούβλα μέχρι η «πιρούνα – δίαινα» να χωθεί στα μπούτια του οβελία και στερεώνουμε με σύρμα την άκρη των ποδιών στη σούβλα. Με τα ειδικά στηρίγματα ή με σύρμα στερεώνουμε την πλάτη του οβελία πάνω στη σούβλα έτσι ώστε να μην καμπουριάσει την ώρα που ψήνεται. Ράβουμε την κοιλιά του με σύρμα ώστε να κλείσει εντελώς. Οι παραπάνω εργασίες γίνονται το Μεγάλο Σάββατο το πρωί έως το μεσημέρι, έτσι ώστε να προλάβει το σφαχτό μας να στραγγίξει καλά. Τοποθετούμε τη σούβλα όρθια, ενώ το κάτω μέρος της βρίσκεται σε ένα ταψί στο οποίο στραγγίζει χωρίς να λερώσει. Για να το προφυλάξουμε από μύγες το τυλίγουμε με πανιά και όχι με πλαστικό (μεμβράνες, σακούλες κτλ) για να μην «ανάψει» και αλλοιωθεί το κρέας.

Ετοιμάζοντας το κοκορέτσι

Αφού καθαρίσουμε τα άντερα (όπως μπορείτε να διαβάσετε στη συνταγή μας για κοκορέτσι, κάνοντας κλικ εδώ) και κόψουμε τις συκωταριές, αρχίζουμε να περνάμε στην σούβλα εναλλάξ τα κομμάτια της συκωταριάς και των γλυκαδιών. Ένα κολπάκι για να είναι το κοκορέτσι μαλακό, είναι να βάζεις κομμάτια μπόλιας ή/και γλυκαδιών ανά τακτά διαστήματα ανάμεσα στα κομμάτια του συκωτιού που είναι αυτά που στεγνώνουν πιο εύκολα και τα πιο σκληρά. Αυτά στο ψήσιμο βγάζουν λίπος και κρατούν το κοκορέτσι μας μαλακό. Τυλίγουμε τις αντεριές γύρω από το κοκορέτσι μας (επίσης δείτε την συνταγή μας για κοκορέτσι κάνοντας κλικ εδώ) και είμαστε έτοιμοι για το σούβλισμα. Όπως και στον οβελία η ετοιμασία του κοκορετσιού γίνεται το Μεγάλο Σάββατο για τους ίδιους λόγους και η φύλαξή του γίνεται όπως και παραπάνω.

Ψήνοντας τον οβελία και το κοκορέτσι

Η αρχή όπως λέει και η λαϊκή ρήση είναι το ήμισυ του παντός. Μια καλή φωτιά είναι το μυστικό για ένα σωστό ψήσιμο. Για να είμαστε σίγουροι ότι θα μας φτάσει η φωτιά μέχρι να ψηθούν τα κρεατικά μας, ανάβουμε μια μεγάλη φωτιά (δηλαδή με πολλά κάρβουνα) και εν ανάγκη ένα μέρος της το διατηρούμε εκτός του σημείου που σουβλίζουμε. Για να υπολογίσουμε την ώρα που πρέπει να ξεκινήσουμε σκεφτόμαστε τα εξής: Τι ώρα θέλουμε να είναι έτοιμο το φαγητό; Και από αυτήν αφαιρούμε τρεις ώρες για το ψήσιμο και μισή ώρα για το άναμα της φωτιάς (αν χρησιμοποιήσουμε μόνο κάρβουνα).

Αφού η φωτιά μας ετοιμαστεί βάζουμε από πάνω τις σούβλες τις οποίες και γυρίζουμε γρήγορα. Στον οβελία προσέχουμε να έχει δυνατότερη φωτιά στα πόδια και στο κεφάλι. Ανά τακτά διαστήματα με τη βοήθεια πινέλου αλείφουμε με λαδολέμονο τα ψητά μας. Αν σε κάποιο σημείο δούμε τη φωτιά μας να σβήνει, την σκαλίζουμε με ένα σίδερο ή μακρύ κλαδί. Ο οβελίας είναι έτοιμος όταν οι αρθρώσεις στα πόδια του φαίνονται, έχετε υπόψιν σας ότι θα χρειαστούν τρεις με τέσσερις ώρες. Το κοκορέτσι μας βέβαια ψήνεται πολύ πιο γρήγορα και είναι έτοιμο όταν έχει σταματήσει να αφρίζει, φαινόμενο που παρατηρείται μία με μιάμιση ώρα από τη στιγμή που το βάζουμε στη φωτιά.

Προβλήματα και λύσεις

Αν εκεί που σουβλίζετε πέσει κάποιο κομμάτι λίπους στα κάρβουνα και αρπάξει φωτιά, ρίξτε του λίγο αλάτι και όχι νερό.

Για να γυρίζει η σούβλα πιο εύκολα πάνω στα στηρίγματα, ακουμπάμε στο σημείο εκείνο λίγη μπόλια, η οποία από τη ζέστη λιώνει και λαδώνει τη σούβλα μας.

Αν θέλουμε ο οβελίας μας να είναι πιο ελαφρύς, όταν αρχίσει να ψήνεται, τρυπάμε με ένα πιρούνι την κοιλιά του σε μερικές μεριές, έτσι ώστε να στάζει το λίπος που συσσωρεύεται μέσα σε αυτήν. Φυσικά η ενέργεια αυτή έχει επιπτώσεις στην γεύση του ψητού μας.

Σε περίπτωση που η φωτιά μας σβήσει ή αδυνατήσει επικινδύνως, βγάζουμε τα ψητά από πάνω της και φυσάμε τα κάρβουνα με ένα πιστολάκι για το στέγνωμα των μαλλιών (σεσουάρ).

Αν κατά τη διάρκεια του ψησίματος ο οβελίας αρχίζει να παρουσιάζει καμπούρα, το βγάζουμε από τη φωτιά και δένουμε πάνω από την πλάτη ένα μακρύ ίσιο ξύλο, με το οποίο πιέζουμε προς τα κάτω και ισιώνει η πλάτη του ψητού μας.

Ποιος είπε ότι πρέπει να αφιερώνεις ώρες ολόκληρες στην κουζίνα για να μαγειρέψεις νόστιμα πιάτα; Βρήκαμε επτά πραγματικά γρήγορες και εύκολες συνταγές για να ετοιμάσεις το πιάτο σου στο άψε σβήσε.

Δείτε επτά καλές συνταγές που δεν θέλουν κόπο αλλά τρόπο.

Εύκολες πατάτες γεμιστές

Υλικά

4 πατάτες μέτριες, λίγο μακρόστενες, βιολογικής καλλιέργειας

4 φέτες μπέικον

1 πιπεριά Φλωρίνης σε κομματάκια (από κονσέρβα)

1 κτσ μαϊντανό ψιλοκομμένο

100 γρ. τριμμένη γραβιέρα

αλατοπίπερο

1 κτγ πάπρικα

λίγο λάδι

Εκτέλεση

Βράζουμε τις πατάτες με τη φλούδα (καλά πλυμένη) σε αλατισμένο νερό για 15΄. Θέλουμε να «κρατούν» στο πιρούνι. Τις αδειάζουμε σαν βάρκα και τις τοποθετούμε σε φωλιές από αλουμινόχαρτο. Τη σάρκα την πολτοποιούμε με το μπέικον, προσθέτουμε το λάδι και τα μπαχάρια. Ανακατεύουμε με τα υπόλοιπα υλικά, αλλά κρατάμε λίγο, ελάχιστο, τυρί για από πάνω. Γεμίζουμε τις πατάτες και πασπαλίζουμε με το τυρί. Ψήνουμε σε μέτριο προς δυνατό φούρνο για περίπου 20΄. Λίγο σκόρδο στο μείγμα εντείνει τη γεύση.

Κοτόπουλο λεμονάτο με πατάτες στο φούρνο

Υλικά (για περίπου τρεις μερίδες)

1 κοτόπουλο

6-7 πατάτες μέτριες

1 πιπεριά πράσινη μεγάλη

2 ντομάτες μέτριες γινωμένες

1 κουταλιά του γλυκού μουστάρδα

χυμό ενός λεμονιού

αλάτι, πιπέρι, ρίγανη

ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Πλένουμε το κοτόπουλο. Το αλατοπιπερώνουμε και το τοποθετούμε σε ένα μέτριο ταψί. Κόβουμε τις πατάτες και τις τοποθετούμε σε ένα μπολ. Τις αλατοπιπερώνουμε και τις τοποθετούμε και αυτές στο ταψί. Από πάνω ρίχνουμε λίγο ρίγανη, το χυμό του λεμονιού, τις ντομάτες ψιλοκομμένες και την πιπεριά σε ροδέλες. Τα ανακατεύουμε καλά όλα και στο τέλος ρίχνουμε το λάδι ανακατεμένο με την μουστάρδα. Το βάζουμε στον φούρνο για περίπου 1 ώρα στους 200 βαθμούς μέχρι να ροδοκοκκινίσει το κοτόπουλο και ελέγχουμε αν έχουν ψηθεί οι πατάτες.

Η καρμπονάρα του φοιτητή

 Η τυρόπιτα της τεμπέλας

Υλικά

7 κ. σούπας αλεύρι (για όλες της χρήσεις)

250 γρ. τυρί γραβιέρα

1 κ. σούπας baking powder

1/2 ποτήρι γάλα

3 κ. σούπας λάδι

5 αυγά

1 φακελάκι βανίλια

μπόλικο δυόσμο

Εκτέλεση

Μέσα σε ένα βαθύ μπολ βάζουμε το αλεύρι μας, το baking powder και τα αυγά και τα χτυπάμε πολύ καλά. Στη συνέχεια προσθέτουμε το τυρί (τριμμένο), το γάλα, το λάδι και τη βανίλια και τα ανακατεύουμε. Επίσης προσθέτουμε τον δυόσμο. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς, ενώ λαδώνουμε το ταψί. Ψήνουμε για περίπου 45-50 λεπτά.

Μπεκρή μεζέ

Υλικά

1 κιλό χοιρινό κρέας σε κομμάτια

1/2 κιλό κόκκινο κρασί

2 κουτ. σούπας πελτές

1 μέτριο κρεμμύδι

2 πράσινες πιπεριές

λάδι

αλάτι

πιπέρι

Εκτέλεση

Σε μια κατσαρόλα βάζουμε λίγο λάδι, το αφήνουμε να κάψει και σωτάρουμε για λίγο το κρεμμύδι ψιλοκομμέν και τις πιπεριές κομμένες σε λεπτές φέτες. Μόλις πάρουν λίγο χρώμα, προσθέτουμε το κρέας και το σωτάρουμε ώσπου να πάρει χρώμα από όλες τις πλευρές. Έπειτα προσθέτουμε τον πελτέ ανακατέυουμε και τέλος, αλατοπιπερώνουμε και ρίχνουμε το κρασί στην κατσαρόλα. Αφήνουμε το κρέας να βράσει χωρίς καθόλου νερό (μόνο με το κρασί). Όταν μαλακώσει, ο μεζές μας είναι έτοιμος.

Ψωμί σε μια ώρα

Υλικά

1 κουτάκι μπύρα

½ κιλό αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

λίγο αλάτι

Εκτέλεση

Τα ανακατεύουμε όλα μαζί και τοποθετούμε τη ζύμη σε λαδωμένη φόρμα. Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο (200 βαθμούς Κελσίου) για 1 ώρα περίπου και το ψωμί είναι έτοιμο.Αν θέλουμε προσθέτουμε προαιρετικά τυρί ή ελιές. Μπορούν να γίνουν πολύ εύκολα ατομικά ψωμάκια σε διάφορες γεύσεις, ειδικά για το τραπέζι των γιορτών.

Σουφλέ με ψωμί του τοστ

Υλικά

10 φετές ψωμί τοστ

το 1/3 του πακέτου βιτάμ

1 φλυτζάνι του τσαγιού γάλα

2 κρέμες γάλακτος 3%λιπαρα

3-4 αυγά

1 κούπα γκούντα

1 κούπα ένταμ

1 κούπα ρεγκάτο

Αν θέλουμε, μπορούμε να προσθέσουμε ανάμεσα στις στρώσεις τυριού γαλοπούλα.

Εκτέλεση

Βουτυρώνουμε το πυρέξ και στρώνουμε τις φέτες του τοστ. Όπου έχει κενά στο πυρέξ τα γεμιζουμε με κομμάτια απο τις φέτες. Τις πιέζουμε ώστε να “στριμωχτούν”. Σε ένα μπόλ ανακατεύουμε τα τυριά με την κρεμα γαλακτος, το γάλα και τα αυγά.Τα ρίχνουμε επάνω στα ψωμάκια και ρίχνουμε κυβάκια από το βούτυρο διάσπαρτα. Το ψήνουμε στον αέρα στους 170-180 βαθμούς Κελσίου μέχρι να πάρει χρυσαφένιο χρώμα, περίπου μισή ώρα.

Τα ακριβότερα πιάτα στον κόσμο δημιουργούνται καθημερινά στα εστιατόρια όπου προσφέρονται και μάλιστα γίνονται ανάρπαστα. Η κατανάλωση «χτυπάει κόκκινο» από πιστούς θαμώνες που μπορούν να διαθέσουν αστρονομικά ποσά για να απολαύσουν μια ομελέτα, ένα κομμάτι πίτσα, θαλασσινά, ακόμη και φρούτα! Σπάνια υλικά και δυσεύρετες πρώτες ύλες ανά τον κόσμο δημιουργούν γκουρμέ γεύσεις που είναι το λιγότερο μια καλή επένδυση για το στομάχι! Στη λίστα που ακολουθεί θα δείτε τα πιο ακριβά πιάτα από το «φτηνότερο» στο ακριβότερο.

8. Ομελέτα 1.000 δολαρίων
Το ξενοδοχείο «Le Parker Meridien Hotel» στη Νέα Υόρκη προσφέρει στο πρωινό του την ακριβότερη ομελέτα στον κόσμο.  Είναι κατασκευασμένη από βιολογικά αβγά, κομμάτια αστακού και μαύρο χαβιάρι, ενώ «απαγορεύεται» να αφήσετε έστω και μία πιρουνιά! Πώς αλλιώς άλλωστε, αφού κάθε μπουκιά της αποτελεί μια γερή ανάληψη από την τράπεζα!

7. Μπριζόλα Wagyu
Για τους κρεατοφάγους, η μπριζόλα αυτή θα σας κοστίσει. λιγουλάκι παραπάνω! Η ράτσα των βοοειδών Wagyu έχει μια ιδιαιτερότητα: Οι αγελάδες τρέφονται με μπίρα(!) και δέχονται υπηρεσίες. μασάζ, με σκοπό το κρέας τους να είναι περισσότερο τρυφερό και ζουμερό κατά το ψήσιμο. Επιπλέον, οι επαγγελματίες των τροφίμων υποστηρίζουν ότι οι μπριζόλες Wagyu είναι αρκετά λιπαρές, με αποτέλεσμα να διαθέτουν άριστη γεύση και το κρέας τους να λιώνει στην κυριολεξία στο στόμα! Προσοχή: Η μερίδα είναι αυστηρά για ένα μόνο άτομο και κοστίζει 2.800 δολάρια. Οπότε αφήστε τα κεράσματα για κάποια άλλη φορά!

6. Θαλασσινός «θησαυρός» - Samundari Khazana
Στην Ινδία συνηθίζουν να παρασκευάζουν πολλά πιάτα «κάρι», που είναι στην ουσία ποικιλίες βρασμένων θαλασσινών. Το ακριβότερο κάρι του κόσμου σερβίρεται σε μια μπρασερί στη Βομβάη και ονομάζεται «Samundari Khazana» ή αλλιώς » Θαλασσινός Θησαυρός». Περιλαμβάνει χαβιάρι, σαλιγκάρια της θάλασσας, αστακό και βρώσιμα κομμάτια χρυσού! Για να το απολαύσετε -και να αισθανθείτε έστω για λίγο. εκατομμυριούχος- αρκεί να διαθέσετε το ποσό των 3.200 δολαρίων για μία μερίδα!

5. Pizza Royale 007
Ποιος δεν αγαπά την πίτσα; Είναι σίγουρα ένα από πλέον διάσημα φαγητά ανά τον κόσμο, σε πολλές παραλλαγές και γεύσεις. Οι Ιταλοί γείτονές μας, γευσιγνώστες της πίτσας, δημιούργησαν την περίφμη Pizza Royale 007, η οποία μπορεί με μια πρώτη ματιά να μοιάζει με συνηθισμένη πίτσα, αλλά δεν είναι. Η ζύμη παρασκευάζεται από ένα ειδικό «οργανικό» φύλλο κρούστας, στην επιφάνεια του οποίου απλώνεται σάλτσα ντομάτας sunblush. Στη συνέχεια εμπλουτίζεται με καπνιστό σολομό, ελάφι, αστακό μαριναρισμένο σε κονιάκ και χαβιάρι εμποτισμένο σε σαμπάνια. Η πίτσα ολοκληρώνεται με βρώσιμα φύλλα χρυσού 24 Καρατίων, γεγονός που την κατατάσσει στα ακριβότερα φαγητά στον κόσμο, αφού το μικρό μέγεθος κοστίζει 4.200 δολάρια!

4. Καρπούζι Densuke
Αυτό το εξαιρετικό καρπούζι δεν πουλιέται με το «κομμάτι» αλλά με τη «φέτα»! Ευδοκιμεί αποκλειστικά στην Ιαπωνία, και κυρίως στο νησί Χοκάιντο, και είναι ακριβό λόγω της σπανιότητάς του. Το βάρος του φτάνει τα 17 κιλά και η ιδιαιτερότητά του βρίσκεται στη γεύση: Τραγανή και σκληρή σάρκα αλλά ταυτόχρονα ζουμερή και απίστευτα γλυκιά. Στην Ιαπωνία αποτελεί ένα από τα ακριβότερα δώρα, σε γάμους ή γενέθλια, αφού κοστίζει 6.100 δολάρια/τεμάχιο.

3. Πεπόνι Yubari
Έχει τέλειες «αναλογίες» και υπέροχη γεύση. Δεν είναι ένα συνηθισμένο πεπόνι αλλά ένα. έργο τέχνης. Απίστευτη γλυκύτητα, ζουμερή σάρκα και εκπληκτικό πορτοκαλο-κόκκινο χρώμα. Καλλιεργείται στην περιοχή Yubari (σ.σ. εξ ου και το όνομα), όπου, όπως πιστεύεται, το ηφαιστειακό έδαφος είναι «υπεύθυνο» για την αμίμητη γεύση του. Κι αν νομίζετε ότι αποτελεί ιδανικό φρούτο για την καλοκαιρινή σας φρουτοσαλάτα, καλύτερα να το ξανασκεφτείτε αφού κοστίζει 23.000 δολάρια το τεμάχιο! Μήπως να πάρετε ένα αυτοκίνητο;

2. Χαβιάρι Almas
Η λέξη «Almas» σημαίνει «διαμάντι» και ταιριάζει απόλυτα με το ακριβότερο χαβιάρι στον κόσμο. Χώρα προέλευσης είναι το Ιράν, ενώ το μοναδικό κατάστημα στον κόσμο όπου πωλείται το χαβιάρι «Almas» είναι το «Caviar House & Prunier» στο Λονδίνο. Συσκευάζεται σε ολόχρυσο κουτί 24 Καρατίων, ενώ η τιμή του κιλού αγγίζει τα 25.000 δολάρια. Προσοχή: Η διάρκεια ζωής του είναι ένας χρόνος, γι' αυτό βεβαιωθείτε -αν ποτέ αγοράσετε ένα ή σας το κάνουν δώρο. γάμου- ότι το έχετε καταναλώσει μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα, γιατί. δεν είναι για πέταμα!

1. Ιταλική λευκή τρούφα Alba
Αναδίδει ένα άρωμα χώματος, ριζών δέντρων και παλαιωμένου τυριού, αλλά παρόλα αυτά είναι το απόλυτο γαστρονομικό αντικείμενο του πόθου! Η λευκή ιταλική τρούφα είναι γνωστή για τις αφροδισιακές της ιδιότητες και την εξαιρετική της γεύση. Είναι το πιο ακριβό φαγητό στον κόσμο, καθώς είναι πολύ δύσκολο να καλλιεργηθεί. Καταναλώνεται αυστηρά ωμή και ποτέ μαγειρεμένη, καθώς χάνει όλη της τη γεύση κατά το μαγείρεμα, κατά προτίμηση κομμένη σε λεπτές φέτες πάνω από ζυμαρικά ή ρύζι.  Η τιμή του κιλού αγγίζει το αστρονομικό ποσό των 160.000 δολαρίων, αλλά σκεφτείτε: Με ένα κιλό τρούφα πορείτε να παρασκευάσετε. πολλές μακαρονάδες! Ή μήπως θα προτιμούσατε. ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σας;

Η αγαπημένη παραδοσιακή μαγειρίτσα που φτιάχνουν το Πάσχα στην Πάρο από την Αργυρώ Μπαρμπαρίγου.

Διαβάστε τη συνταγή για τη μαγειρίτσα:

Υλικά συνταγής:

• 1 συκωταριά από μικρό αρνί
• 1 αντεριά από μικρό αρνί
• 2 μαρούλια
• 2 ξερά κρεμμύδια ψιλοκομμένα
• 2 ματσάκια φρέσκα κρεμμυδάκια (μικρά) με τα φύλλα τους ψιλοκομμένα
• 1 ματσάκι άνηθο
• 1/2 φλ. τσαγιού ρύζι καρολίνα
• 1/4 φλ. τσαγιού ελαιόλαδο
• αλάτι
• φρεσκοτριμμένο πιπέρι
• 1 λεμόνι

Για το αυγολέμονο:

• 2 αυγά
• 1 λεμόνι

    κτέλεση:

1. Καθαρίζουµε τα εντεράκια γυρνώντας τα µέσα έξω µε ένα στυλό ή µολύβι. Τα ξεπλένουµε και τα βάζουµε σε µπολ. Στύβουµε 1 λεµόνι και ρίχνουµε λίγο αλάτι. Τα αφήνουµε στο ψυγείο για λίγες ώρες µέχρι να ασπρίσουν. Μπορούµε να το κάνουµε και µία µέρα πριν.

2. Έπειτα τα ξεπλένουµε καλά και πιάνοντας 2-3 έντερα τα πλέκουµε σε λεπτή κοτσίδα. Τα ζεµατάµε για λίγα λεπτά σε βραστό νερό και τα στραγγίζουµε. Αφού κρυώσουν, τα κόβουµε σε πολύ ψιλά κοµµάτια.

3. Καθαρίζουµε τη συκωταριά και τη ζεµατάµε σε νερό που βράζει για λίγα λεπτά. Τη στραγγίζουµε και την αφήνουµε να κρυώσει. Την ψιλοκόβουµε σε πολύ µικρά κοµµάτια.

4. Χοντροκόβουµε τα µαρούλια και τα ζεµατάµε για 2΄-3΄ σε βραστό νερό. Τα στραγγίζουµε.

5. Σε κατσαρόλα ζεσταίνουµε το ελαιόλαδο και προσθέτουµε τα κρεµµύδια. Τα αφήνουµε να µαλακώσουν σε µέτρια φωτιά για 6΄-8΄ να γίνουν διάφανα.

6. Προσθέτουµε τα φρέσκα κρεµµυδάκια την ψιλοκοµµένη συκωταριά και τα ψιλοκοµµένα εντεράκια. Ανακατεύουµε καλά. Καλύπτουµε τα υλικά µε νερό και σκεπάζουµε την κατσαρόλα. Αφήνουµε να σιγοβράζει για 25΄-30΄. Στη συνέχεια προσθέτουµε το ρύζι, τα µαρούλια και αλατοπιπερώνουµε. Σιγοβράζουµε 15΄. Στον τελευταίο βρασµό προσθέτουµε µπόλικο άνηθο.

7. Για το αυγολέµονο: Χτυπάµε τα αυγά µε το λεµόνι και αραιώνουµε µε ζωµό από το φαγητό.

8. Αποσύρουµε την κατσαρόλα από τη φωτιά και περιχύνουµε τη µαγειρίτσα µε το αυγολέµονο. Την αφήνουµε για 10΄ πάνω στο σβησµένο µάτι της κουζίνας.

Extra tips επιτυχίας:

1. Αφήνοντας τα καθαρισμένα αντεράκια σε αλάτι και λεμόνι για μερικές ώρες, ασπρίζουνε και γίνονται κρούστα.

2. Τα πλέκουμε κοτσίδα και τα τεμαχίζουμε για να ψιλοκόβονται εύκολα.

3. Την προετοιμασία της μαγειρίτσας μπορούμε να την κάνουμε 2-3 μέρες πριν και να τα φυλάξουμε στην κατάψυξη.

4. Για να φτιάξουμε την ωραιότερη μαγειρίτσα πρέπει να διαλέξουμε εντεράκια από μικρό αρνί ή κατσίκι και αυτό γιατί τρέφονται μόνο με γάλα και δεν βγάζουν βαριά μυρωδιά.

5. Ζεματάμε τα εντεράκια και την συκωταριά, αφού τα καθαρίσουμε για να φύγει η έντονη μυρωδιά αλλά και για να μπορούμε να τα ψιλοκόψουμε, αλλιώς μας γλυστράνε.
Το ψιλοκομμένο ξερό κρεμμύδι χυλώνει τη μαγειρίτσα.

6. Κάνουμε το αβγολέμονο πάντα την τελευταία στιγμή για να μη χρειαστεί να ξαναζεστάνουμε και μας ψηθεί το αβγό.

Το αγγουρι, το πιο δροσερό σαλατικό συνοδεύει σχεδόν όλες τις καλοκαιρινές ελληνικές σαλάτες.

Εκτός όμως από τους συνηθισμένους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα αγγουράκια στις σαλάτες μας, μπορούμε να δοκιμάσουμε και κάποιες πιο ευφάνταστες μεθόδους όταν πρόκειται να ετοιμάσουμε ένα γιορτινό τραπέζι ή το μπουφέ ενός πάρτυ.

Καναπεδάκια αγγουριού με φέτα, λιαστές ντομάτες και βασιλικό. Για να πάρει η φέτα αυτή την κρεμώδη υφή θα πρέπει να κάνετε . Σε έναν επεξεργαστή τροφίμων έβαλαν τη φέτα, λίγο τυρί κρέμα, χυμό λεμονιού, αλάτι και πιπέρι. Το ελαιόλαδο θα το προσθέσετε στο τέλος.

Τα συγκεκριμένα ορεκτικα με αγγουρι, τα ονομάζουν μεσογειακά. Δεν είναι τίποτε άλλο παρά η δική μας χωριάτικη σαλάτα σερβιρισμένη σε φωλιές αγγουριού!

Ανάμεσα σε άλλα υγιεινά σνακ βρήκαμε και τα ορεκτικα με αγγουρι, τυρί κρέμα και ρόδια. Μια τέλεια πρόταση για ένα φθινοπωρινό σνακ!

Βρήκαμε αυτές τις «βαρκούλες» φτιαγμένες από αγγούρι και γεμισμένες με μείγμα φέτας, φρέσκου μαϊντανού, άνηθου και λίγου πιπεριού.

Τα ρολάκια αγγουριού είναι μια πρόταση. Μπορείτε να δείτε  σε παλαιότερη ανάρτησή μας με θέμα Ευκολες συνταγες για μπουφε.