Την Μέριλιν Μονρόε την ξέρουμε από τα musical, από τις εμφανίσεις της και από το πόσο γοήτευε τον κόσμο με την εικόνα της.

Μπορεί όλα αυτά να την έκαναν διάσημη αλλά η Μέριλιν Μονρόε διάβαζε αλλά και έγραφε ποιήματα και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία.

Όταν έσβηναν τα φώτα της διασημότητας εκείνη κλεινόταν και έγραφε ακατάπαυστα βρίσκοντας γαλήνη και ηρεμία.

Την μια στιγμή κυκλοφορούσε με άνεση στα σαλόνια της υψηλής κοινωνίας και των σταρ του Χόλιγουντ και την επόμενη βρισκόταν απομονωμένη στην πλούσια βιβλιοθήκη της διαβάζοντας ότι πιο εκλεκτό και ψαγμένο είχε.

Για την Μέριλιν Μονρόε η ποίηση ήταν το προσωπικό της καταφύγιο.

Τα ποιήματα και οι σημειώσεις της Μονρόε κινούνται γύρω από λίγες, επίμονες θεματικές.

Όπως, τη μοναξιά ως δομικό στοιχείο της ύπαρξης, την έκθεση του σώματος και απόρριψης που νιώθει η ίδια.

Επίσης, έκανε αναφορές στις αναμνήσεις της παιδικής εγκατάλειψης και ψυχικών ταλαντώσεων στο υπαρξιακό κενό της, στην απώλεια και ενός ιδιόμορφου ερωτισμού που είχε τότε.